No cure no pay

No cure no pay lijkt op het eerste gezicht voor de schuldeiser een oplossing voor een naar probleem zonder dat het u nog meer gaat kosten. Is dat wel zo? Tal van argumenten worden gebruikt door voor- en tegenstanders.

Wij zullen de keerzijde laten zien:

• no cure no pay geldt vaak alleen voor de incassokosten. En als uw debiteur ook de incassokosten betaalt? Verrekend uw incassant die ontvangen kosten met het aan u berekende bedrag?
• bij no cure no pay gaat de incassant een afweging maken van moeilijk en eenvoudig te innen zaken (het zogenaamde afromen) en adviseert u in de moeilijke zaken tot afboeking over te gaan. U boekt dus uw omzet weg!!
• De incassant zou bij no cure no pay zich nog meer inspannen om de vordering te innen, althans dat doen zij u geloven. Dat zou kunnen, maar als hij weet dat hij oneveneredig veel tijd moet besteden om enig resutaat te behalen, dan ook? Vanhommerig & Vanhommerig hebben een andere benadering: Elke debiteur moet weten en begrijpen dat zolang hij verhaal biedt (ook als dat ogenschijnlijk niet het geval is), het uiterste zal worden gedaan om tot inning te komen. Vanhommerig & Vanhommerig heeft immers een reputatie op te houden, die als die wordt aangetast, dat rechtstreeks gevolgen heeft voor de kwaliteit van de dienstverlening aan de cliënten. Een afromende incassant wordt in ieder geval door de doorgewinterde debiteur niet heel erg serieus genomen.
• Gerechtsdeurwaarders mogen geen zaken doen op basis van no cure no pay. Dat is gedeeltelijk waar: wel voor de incassokosten. Maar niet voor de aan de debiteur berekende ambtelijke kosten, waaronder de explootkosten, omdat de gerechtsdeurwaarder dan schuldeiser zou worden van uw debiteur (en dat wordt hij/zij als u niet instaat voor die kosten) en daarmee een persoonlijk eigen belang heeft bij de afloop van de zaak. Voor een openbaar ambtenaar feitelijk onbestaanbaar! Ook waar is dat de praktijk zich anders heeft ontwikkeld, met alle gevolgen van dien. Vanhommerig & Vanhommerig hebben bij niet geslaagde zaken de gewoonte hun kosten op eigen initiatief te matigen, een en ander afhankelijk van de aard van de zaak. Wij vinden dat zuiverder en leidt niet tot excessen.
• No cure no pay kan leiden tot "creatieve" oplossing(en) om toch de gewenste omzet (voor de incassant) te halen, door extra kosten te maken in zaken die wel perspectief bieden. Gevolg voor u is dat in die zaken de afwikkeling langer duurt. De maatschappelijke gevolgen laten zich raden... No cure no pay!? Weet wat u er voor krijgt...